AYNI SINAVA GİRENLERE AYNI İMKÂNLAR SUNULMALI

Öğrencilerin merkezi sınavlarda aynı sorularla karşı karşıya geldiğini ancak sınava hazırlanma koşullarının aynı olmadığını belirten Bayık, eğitim sisteminin bu farklılıkları azaltması gerektiğini ifade etti.

Bayık şunları söyledi: “Çocuklarımız aynı sınav salonlarına giriyor, aynı sürede aynı soruları çözüyor. Fakat sınava gelene kadar hepsi aynı eğitim imkânlarına sahip olabiliyor mu? Bir öğrenci özel ders, kurs ve farklı kaynaklardan yararlanırken başka bir öğrencinin yalnızca okulunda sunulan imkânlarla yetinmesi gerekiyorsa burada fırsat eşitliğini sorgulamalıyız.”

MERKEZDEKİ ÇOCUKLA KÖYDEKİ ÇOCUĞUN HAKKI AYNI

Kırşehir merkezde eğitim gören bir öğrenciyle ilçelerde ve kırsal bölgelerde yaşayan öğrencilerin nitelikli eğitime erişim açısından eşit haklara sahip olduğunu vurgulayan Bayık, okulun bulunduğu yerin öğrencinin eğitim imkânlarını sınırlandırmaması gerektiğini söyledi.

Bayık, “Kırşehir merkezdeki öğrencimiz hangi eğitim hakkına sahipse Kaman’daki, Mucur’daki, Akpınar’daki, Akçakent’teki, Boztepe’deki ve Çiçekdağı’ndaki öğrencimiz de aynı hakka sahiptir. Köyde yaşayan çocuğumuz da nitelikli öğretmene, laboratuvara, kütüphaneye, sanata, spora ve teknolojiye ulaşabilmelidir.” dedi.

ÖZEL DERS ALABİLMEK BAŞARININ ŞARTI HALİNE GELMEMELİ

Ailelerin çocuklarının eğitimini desteklemek amacıyla özel ders ve kurslara yönelmesinin eğitimde ekonomik farklılıkları daha görünür hale getirdiğini belirten Bayık, devlet okullarının öğrencilerin akademik ihtiyaçlarını karşılayabilecek ölçüde güçlendirilmesi gerektiğini söyledi.

Bayık, “Ailesinin ekonomik imkânı olan çocuk okul sonrasında ek destek alabiliyor. İmkânı olmayan ne yapacak? Kamusal eğitimin gücü tam burada ortaya çıkmalıdır. Devlet okulu çocuğa ihtiyacı olan nitelikli eğitimi sağlayabilmeli ki başarı ailesinin satın alma gücüne bağlı hale gelmesin.” ifadelerini kullandı.

DİJİTAL EŞİTSİZLİK EĞİTİM EŞİTSİZLİĞİNE DÖNÜŞMEMELİ

Teknolojinin eğitimde giderek daha fazla kullanıldığını belirten Bayık, bilgisayar, tablet ve internet erişimindeki farklılıkların öğrenciler arasında yeni bir eşitsizlik alanı oluşturabileceğine dikkat çekti.

Bayık, “Bugün ödevden araştırmaya, yabancı dil öğreniminden sınav hazırlığına kadar dijital kaynakların önemi artıyor. Bir öğrencinin evinde bilgisayar ve hızlı internet varken diğerinin bunlara erişememesi eğitim imkânlarını doğrudan etkiliyor. Teknoloji eğitimde eşitsizliği büyüten değil, eşitsizliği azaltan bir araç haline getirilmelidir.” dedi.

NİTELİKLİ EĞİTİM BELLİ OKULLARIN AYRICALIĞI OLMAMALI

Okullar arasındaki imkân ve başarı farklılıklarının azaltılması gerektiğini ifade eden Bayık, velilerin çocuklarını belirli okullara gönderebilmek için yoğun bir yarışa girmesinin de sistem açısından değerlendirilmesi gerektiğini söyledi.

Bayık, “Bir şehirde birkaç okul ‘iyi okul’ olarak görülüyor ve bütün veliler çocuklarını oraya göndermeye çalışıyorsa diğer okullarımızı neden aynı seviyeye çıkaramadığımızı sormalıyız. Hedef birkaç başarılı okul oluşturmak değil, her mahallede nitelikli devlet okulu oluşturmak olmalıdır.” diye konuştu.

ÖĞRETMEN DAĞILIMINDA DA EŞİTLİK SAĞLANMALI

Eğitimde fırsat eşitliğinin öğretmen politikalarından bağımsız düşünülemeyeceğini belirten Bayık, öğrencilerin yaşadıkları yere göre öğretmen eksikliği veya sürekli öğretmen değişikliği yaşamaması gerektiğini ifade etti.

Bayık, “Çocuk hangi ilçede veya köyde yaşarsa yaşasın dersine alanında yetişmiş öğretmenin girmesi gerekir. Öğretmen açığının bulunduğu veya öğretmen sirkülasyonunun yüksek olduğu bölgelerde çocuklarımız eğitim hayatına dezavantajlı başlamamalıdır.” dedi.

BAYIK: POSTA KODU ÇOCUĞUN KADERİ OLMAMALI

Eğitimde fırsat eşitliğinin sosyal devletin temel sorumluluklarından biri olduğunu vurgulayan Bayık, sözlerini şöyle tamamladı:

“Bir çocuğun geleceği ailesinin banka hesabına, oturduğu mahalleye veya yaşadığı köye göre şekillenmemelidir. Kırşehir’in neresinde doğarsa doğsun her çocuğumuz nitelikli öğretmene, güçlü bir okula, teknolojiye, kültüre, sanata ve bilime eşit biçimde ulaşabilmelidir. Eğitimin görevi çocukların başladıkları noktalar arasındaki farkı büyütmek değil, o farkı kapatmaktır. Bizim istediğimiz çok açık: Ailenin geliri değil, çocuğun emeği, yeteneği ve hayalleri geleceğini belirlesin.”